زندگی دانه های تسبیحی است که آروم آروم به انتهاش نزدیک میشیم.مقصد همون مبداء است یعنی شروع دوباره...

یادمون باشه که رد کردن دونه های تسبیح بدون اینکه بفهمیم چی داریم میگیم،با عجله و سرسری،هیچ فایده ای به حالمون نداره که هیچ فقط خودمونو خسته کردیم

توزندگی هم باید حواسمون به لحظه هایی که یکی یکی مثل دونه های تسبیح رد میشن،باشه تا وقتی که به آخر رسیدیم به خاطر دونه هایی که با غفلت ردشون کردیم حسرت نخوریم...