روح و ریحان

می خواست که تموم بشه

اما دلش نیومد که بره و دیگه پشت سرشو هم نگاه نکنه...مردن حوصله می خواهد!

رسم روزگار دیگه:وابستگی و بعدش دلبستگی!

روح و ریحان عهدشو فراموش کرد که:باید از وابستگی ها رها بود تا به آسایش رسید.

اونقد به بودنمون عادت میکنیم که نمیخوایم یه جای دیگه ،یه جور دیگه باشیم!!!

- مهلتی بیشتر...؟!

- نه

- فقط یه کمی...؟!

- نمیشه

- فرصتی برای جبران؟

- جبران؟؟جبران چی؟

- آره...جبران لحظه هایی که زندگی نکردم

- قبول ... یه فرصت برای بهتر بودن.   باش   ...  بودنت مبارک

تولدت مبارک روح و ریحانم